Kemik yerine geçen malzemelerle kemik greftleme ve sinüs lifting
Bir implantasyon için yeterli kemik hacmi bulunmalıdır. Kemik eksikliği, hastanın kendi kemiğiyle giderilebilir.
Kemik greft materyalleri
Daha küçük bir kemik eksikliği kemik greft materyalleriyle doldurulabilir. İmplantasyon sırasında doğrudan, bir defekt kemik greft materyaliyle doldurulur. Çoğu zaman kemik yongaları da karıştırılır. Ameliyat bölgesi bir membranla korunur.
Ayrıca bir diş çekiminden sonra kemik greft materyalleri yerleştirilerek kemik erimesinin önüne geçilebilir. Kemik greftlemesi için implantoloji uzmanı, ağız boşluğunun çeşitli bölgelerinden (örneğin dişsiz bölgeler, çene açısı, çene ucu) blok ya da kemik yongası biçiminde kemik alabilir ve bunu greftleme bölgesine yerleştirebilir. Biyolojik açıdan kişinin kendi kemiği greftleme için en uygun materyal olsa da, bu yöntemin dezavantajı açıktır: Bilinen dezavantajlarıyla birlikte ikinci bir yara oluşur (örneğin ağrı, komplikasyon riski). Amaçlanan, vücudun kendi kemiğine olabildiğince benzeyen, ancak ikinci bir işlemi gerektirmeyen bir materyalin kullanılmasıdır. Farklı kökenlerden gelen kemik greft materyalleri vardır.
Sığır kemiği/hayvansal,
sentetik,
sentetik ve domuz kollajeni/hayvansal
Tüm kemik greft materyalleri, yapıları ve/veya bileşimleri bakımından vücudun kendi kemiğine çok benzer. Kemiğin yenilenmesi ve yeniden oluşması için önemli olan kan damarları ve hücreler için bir iskelet görevi görürler. Yerleştirildikten sonra kemik greft materyallerinin içine adım adım yeni oluşan kemik büyür ve bu sırada materyal kişinin kendi kemiğine entegre olur ya da dönüştürülür.
Bu sürecin süresi çok sayıda etkene bağlıdır ve yaklaşık altı ila on iki ay sonra tamamlanır. Kemik greft materyallerinin üretimi sıkı kalite ve güvenlik denetimlerine tabi olmalıdır. Tüm kemik greft materyalleri ulusal ve uluslararası güvenlik standartlarını karşılamalıdır. Tedavinizi yürüten diş hekiminiz sizi alternatif materyallerin avantaj ve dezavantajları konusunda bilgilendirecektir.
Kemik greftlemenin özel bir biçimi, sinüs boşluğu kemerinin yükseltilmesi, yani sinüs lifting (sinüs tabanı ogmentasyonu, ogmentasyon ya da sinüs tabanının elevasyonu) işlemidir. Üst çenede kemik miktarı çok az olduğunda, sinüs boşluğuna (sinus maxillaris) kemik ya da kemik yerine geçen materyal yerleştirilerek sinüs boşluğu yükseltilebilir. Üst çene arka diş bölgesinde kemik miktarı az olduğunda sinüs lifting, bir implant tedavisi ve sabit diş protezi için yeterli kemiği oluşturmanın çoğu kez tek yoludur. Sinüs tabanı elevasyonu planlandığında 3 boyutlu tanı yöntemi, daha girişimden önce anatomik durumun tam olarak nasıl olduğu ve ne ölçüde kemik oluşturulması gerektiği konusunda ayrıntılı bilgi verir.
Mandibular kanal ve sinüs boşluğunun kemik sınırı gibi önemli komşu anatomik yapılar, 3 düzlemin hepsinde ayırt edilebilir.
İç ve dış sinüs lifting birbirinden ayrılır. Dış sinüs lifting genel anestezi altında yapılır. Kemiğin göz kontrolü altında yerleştirilebilmesi için sinüs boşluğu, ağız boşluğundan yanak bölgesinde cerrahi olarak açılır. İç sinüs liftingde kemik materyalinin yerleştirilmesi için implant kanalı (implant için açılan delik) kullanılır. Bu kanal, sinüs zarı korunarak (sinüs boşluğunun kendisi açılmadan) dikkatle geçilir. Kemik materyali daha sonra bu kanaldan yerleştirilir. Ek kemik desteği, hemen daha uzun implantların yerleştirilmesini ve iyileşmenin ardından bunlarla daha yüksek bir stabilite elde edilmesini mümkün kılar.
Bone Split -/ Bone Spreading
Bone-Spreading (kemiği genişletme) ve Bone-Splitting (kemiği ayırma), kemik greftlemenin klasik yöntemlerine alternatiftir. Bu ameliyat yöntemleri çok dar çene kretlerinde uygulanır. Bu yaklaşımda çene kretinin implantasyondan önce ek bir girişimle oluşturulması gerekmez. Bu tekniklerde, daha iyi bir implant yatağı oluşturmak için çok dar olan çene kreti (alveol çıkıntısı) tam ölçüsünde genişletilir. Osteotom ya da kemik genişletici denen aletlerle kemik, implantasyon için dokuya zarar vermeden hazırlanır.
Her iki yöntem de, kemik kaybı / kemik rezorpsiyonundan sonra bile implantların duruma göre kemik alınmadan ve iyi başarı beklentisiyle yerleştirilebilmesini mümkün kılar. Seçilmiş durumlarda implantlar hemen yerleştirilebilir.
Kollajen membranlar
Kollajenden yapılan membranlar uzun yıllardır tıbbi ürün olarak kullanılmaktadır. Basit kollajen süngerler, yara iyileşmesini desteklemeye ya da diş çekiminden sonra diş yuvasını korumaya yarayabilir. Ayrıca kalın kollajen matrisler, diş etinin oluşturulmasında (örneğin diş kökü çekilmelerinin örtülmesinde, yumuşak doku defektlerinde) kullanılabilir.
Yumuşak dokular domuz kollajeninden oluşabilir. Kollajenler, vücutta çok yaygın bulunan ve bağ ile destek dokularının çoğunun ana bileşenini oluşturan, lif yapıcı çok dayanıklı proteinlerdir. Domuz kollajeni insan kollajenine çok benzer; böylece doğal bir uyum ve kontrollü bir iyileşme desteklenir. Yumuşak dokular, gıda sanayisi için yetiştirilen domuzların doğal dokusundan elde edilir, çok aşamalı bir yöntemle temizlenerek üretilir. Yerleştirildikten sonra yumuşak doku materyallerinin içine vücudun kendi dokusu büyür ve materyaller giderek doğal doku yapısının bir parçası olur. Birkaç ay sonra yerleştirilen yumuşak doku tümüyle kişinin kendi dokusuyla değişmiş olur. Yumuşak dokuların çıkarılması için ek bir girişim artık gerekmez.
Temel
Çene kemiği yeterli olmadığında
Kemik greftleme, augmentasyon - Dişler kaybedildiğinde vücut, artık yük almayan kemik bölümünü eritir. Bir implantasyon için yeterli kemik hacmi bulunmalıdır. Uzun süren dişsizlik sonrasında kemik kaybetmiş hastalara da yardımcı olunabilir. Kemik eksikliği, hastadan alınan kendi kemiğinin nakledildiği ek bir işlemle giderilebilir. Vücuda ait bu doku, iyileştikten sonra implantlar için sağlam bir temel oluşturur.
Vücudun kendi materyali
Kendi kemiği
Çok dar, düz çeneler (çene kretleri) ya da erimiş çene bölgeleri, alınan kendi kemiğiyle yeniden oluşturulabilir. Elde edilen kemik özel vidalarla sabitlenir ve kural olarak birkaç ay iyileşmesi gerekir. Bu süre içinde yeni kemik, sağlam bir kemik dokusu oluşabilsin diye bir membranla örtülür. İmplantlar ancak bundan sonra yerleştirilir. Büyük kemik eksikliğinde kemik greftlemesi, vücuda ait doku alınarak yapılır. Daha küçük kemik blokları alt çene, çene ucu ya da yirmi yaş dişi bölgesinden alınıp doğrudan yerleştirilebilir. Daha büyük miktarda kemik alınması gerektiğinde, bu ek bir işlemle leğen kemiği kretinden yapılır.
Kısaca en önemli bilgiler
- Dişler kaybedildiğinde vücut, artık yüklenmeyen kemiği eritir; bir implantasyon için yeterli kemik hacminin bulunması gerekir.
- Küçük bir kemik eksikliği, doğrudan implantasyon sırasında kemik yerine geçen malzemeyle doldurulabilir.
- Daha büyük bir eksiklikte kendi kemiği nakledilir – çene açısından, çeneden ya da yirmi yaş dişi bölgesinden, ihtiyaç büyükse kalça kemiğinden.
- Nakledilen kemik vidalarla sabitlenir, bir membranla örtülür ve implant yerleştirilmeden önce kural olarak birkaç ay boyunca iyileşir.
Kısa yanıt