Downloads Videotheek Nieuws FAQ Tandheelkundig lexicon Contact

Actief implantaatoppervlak versnelt de inhelingstijd

De actieve oppervlakken zijn ontwikkeld voor de optimalisatie van de vroege implantaatstabiliteit en moeten de veiligheid in de kritische periode van de inheling verhogen.

Met de nieuwste, actieve oppervlaktetechnologieën is het beproefde concept van het SLA®-oppervlak verder ontwikkeld. Deze oppervlakteontwikkeling verbetert de implantaatstabiliteit in de kritische vroege behandelfase en verhoogt de voorspelbaarheid van de behandeling. Deze zogenoemde actieve oppervlakken openen nieuwe behandelmogelijkheden.

De actieve oppervlakken zijn ontwikkeld voor de optimalisatie van de vroege implantaatstabiliteit en moeten de veiligheid in de kritische periode van de inheling verhogen. Door de moleculaire optimalisatie van het implantaatoppervlak zou daarnaast de gemiddelde inhelingstijd verkort moeten kunnen worden.

Conventionele titaniumoppervlakken zijn hydrofoob en stoten vloeistoffen af. Een actief implantaatoppervlak kenmerkt zich door een hoge oppervlakteactiviteit en beschikt over uitgesproken hydrofiele eigenschappen. Als gevolg daarvan trekt dit oppervlak snel bloed en eiwitten aan en zou het het proces van botvorming rond het implantaat moeten bevorderen. Het vroege contact tussen bot en implantaat rond het gehele oppervlak zou duidelijk versterkt moeten worden en het genezingsproces en de osseo-integratie zouden versneld moeten worden.

Kort beantwoord

Veelgestelde vragen

Een actief implantaatoppervlak is hydrofiel, het trekt dus vocht aan. Gebruikelijke titaniumoppervlakken zijn daarentegen hydrofoob en stoten vloeistoffen af. Het actieve oppervlak trekt snel bloed en eiwitten aan en moet daardoor de botvorming rond het implantaat bevorderen.
Door de moleculaire optimalisatie van het implantaatoppervlak zou de gemiddelde inhelingstijd korter moeten worden. Het contact tussen bot en implantaat zou vroeg en over het hele oppervlak duidelijk versterkt moeten worden, waardoor genezing en osseo-integratie, dus het vast ingroeien in het bot, versneld zouden moeten worden.
De actieve oppervlakken zijn een doorontwikkeling van het beproefde SLA-concept. Zij richten zich op de stabiliteit van het implantaat in de kritische vroege behandelfase en moeten de zekerheid tijdens de inhelingstijd verhogen. Daarmee zou de behandeling beter voorspelbaar moeten worden.