Digitale afdrukname met een intra-orale scanner

De eerste intra-orale scanners waren groot en niet eenvoudig in de mond te hanteren. Inmiddels zijn er compacte scanners voor de digitale afdrukname beschikbaar die in grootte, vorm en gewicht op gebruikelijke tandheelkundige handstukken lijken. Steeds vaker worden naast conventionele afdrukmethoden ook intra-orale scanners toegepast.

Het intra-oraal scannen maakt het mogelijk een 3D-beeld van de tanden te maken. Dit beeld wordt in het verdere behandelverloop als basismodel voor prothetische voorzieningen zoals kronen, bruggen of implantaten gebruikt.

Door deze techniek wordt het langduriger, gebruikelijke afdrukproces vervangen. De scanner wordt zonder aanraking langs de tanden van de boven- en onderkaak geleid en scant de oppervlakken van de tanden en van het tandvlees: speciale software zet de gegevens om in 3D-beelden. Het intra-orale scannen vervangt de conventionele afdruk met lepel en afdrukmateriaal. 

De gescande gegevens van de digitale afdruk zijn in real time beschikbaar en worden al tijdens het scannen gecontroleerd. Als bij gescande gebieden verbetering nodig is, wordt dit direct aangegeven. De driedimensionale gegevens van de tanden kunnen direct op het scherm worden bekeken, staan ter beschikking voor de planning en kunnen eenvoudig en snel naar het tandtechnisch laboratorium voor verdere verwerking worden gestuurd.

Een digitale afdruk kan ook bij implantaatopbouwen (voorzieningen van één tand / kronen en bruggen) worden toegepast. Van intra-orale scanners worden beter passende voorzieningen verwacht. Deze nauwkeurigheid moet voorkomen dat afdrukken bij de patiënt herhaald en werkstukken opnieuw vervaardigd moeten worden. De onnauwkeurigheid die met conventionele afdrukmaterialen onvermijdelijk is, moet zo worden uitgesloten.

Voor de patiënt betekent de digitale intra-orale afdruk een comfortabelere afdruk, die zo nodig op elk moment kan worden onderbroken. De afdrukprocedure is bovendien duidelijk minder belastend voor de patiënt, omdat er geen vreemde voorwerpen zoals een afdruklepel of afdrukmassa langere tijd in de mond hoeven te blijven. De onaangename kokhalsprikkel tijdens het uitharden van de afdrukmassa en mogelijke overgevoeligheid voor afdrukmaterialen vallen weg.